دیوان رهی معیری

رهی معیری (Rahi Mo'ayyeri) با نام واقعی «محمدحسن معیری»، در ۱۰ اردیبهشت ۱۲۸۸ به دنیا آمد و در ۲۴ آبان ۱۳۴۷ درگذشت. او یکی از شناخته‌شده‌ترین شاعرها و ترانه‌سرایان ادبیات معاصر ایران است. عمدهٔ سروده‌های برجستهٔ او در دو کتاب «سایهٔ عمر» و «آزاده» به انتشار رسیده‌ است. او در خانواده‌ای برجسته و اهل هنر و در تهران به دنیا آمد. پدرش پیش از تولد او چشم از جهان فرو بست. رهی معیری پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و متوسطه‌ در تهران، به دستگاه دولتی وارد و در مشاغل مختلفی مشغول به کار شد. او در سال ۱۳۲۲، به ریاست کل انتشارات و تبلیغات وزارت پیشه و هنر (که بعداً به وزارت صنایع تغییر یافت) رسید. پس از بازنشستگی از این وزارت، به استخدام کتابخانهٔ سلطنتی درآمد. در واپسین سال‌های زندگی‌، سرپرستی برنامه‌ای رادیویی با عنوان «گل‌های رنگارنگ» را بر عهده داشت. علاقهٔ او به شاخه‌های مختلف هنری (از قبیل ادبیات، موسیقی و نقاشی) از همان سنین کودکی آشکار بود. از ۱۷سالگی سرایندگی را آغاز کرد و تخلص «رهی» را برای خود برگزید. با عضویت در «انجمن ادبی حکیم نظامی» که وحید دستگردی آن را اداره می‌کرد، به‌‌صورت جدی وارد دنیای شعر و ادب شد. به‌محض عضویت در این انجمن، به یکی از اعضای فعال و مؤثر آن بدل گشت. بعدها در انجمن‌های مشهور دیگر از قبیل «انجمن ادبی فرهنگستان»، «انجمن موسیقی ایران» و «جامعهٔ باربد» نیز فعالیت جدی داشت.