دیوان پروین اعتصامی کامل
«اختر چرخ ادب، پروین است.»
این جمله‌ای است که ملک‌الشعرای بهار در مقدمه‌ی دیوانش نوشته. و راست گفته.
ما فکر می‌کنیم شعر کلاسیک مال مردهاست. سنگین، پرطمطراق و پر از فخامت. ولی پروین اعتصامی این تصور را با تمام وجودش شکست. او در زمانه‌ای که صدای زن از پشت دیوارها هم شنیده نمی‌شد، با زبان شعر حرف زد. آن‌هم چه حرفی.
دیوان پروین، فقط یک مجموعه شعر نیست. یک کتاب اخلاق عملی است که در قالب مناظره‌های بامزه و گزنده سروده شده. جایی «سیر و پیاز» با هم دعوا می‌کنند، جایی «مست و محتسب» روبه‌روی هم می‌ایستند و جایی «کوزه‌گر و کوزه» از روزگار شکایت می‌کنند .
نکته‌ی جالب درباره پروین این است که بعضی از خواننده‌های امروزی وقتی برای اولین بار اشعارش را می‌خوانند، فکر می‌کنند مردی دارد این حرف‌ها را می‌زند. با خودش می‌گوید: «حتماً یک شاعر مرد است که این‌قدر محکم و بی‌پروا حرف زده.» و بعد با تعجب می‌فهمد که نه، این صدای یک زن است. زنی که در سال ۱۲۸۵ به دنیا آمد و فقط ۳۵ سال زندگی کرد .
📖 چرا این کتاب را بخوانید؟
🔸 زبانی ساده و روان دارد؛ به راحتی با آن ارتباط می‌گیرید
🔸 بیشتر اشعار به شکل مناظره هستند؛ مثل داستان‌های کوتاه که در قالب شعر روایت می‌شوند و خواندنشان جذاب است
🔸 پر از نکات اخلاقی، اجتماعی و انتقادی است که هنوز هم به کار می‌آید
🔸 یک حس امید و زندگی در دل خواننده ایجاد می‌کند 
بعضی از خواننده‌ها می‌گویند وقتی اضطراب دارند، شعرهای پروین را می‌خوانند و آرام می‌شوند . بعضی دیگر می‌گویند با اشعارش گاهی گریه کرده‌اند و گاهی خندیده‌اند .